John Blek - Catharsis, vol. 1


“John Blek is one of those rare artists who is a triple threat. He’s a musician’s musician, he can break your heart with his voice, and of course he has those lyrics. Bleak and rough, hopeful and passionate, he’s a master.”. Aldus succesvol auteur en liedjesschrijver Will Vlautin, bekend van de groepen The Delines en Richmond Fontaine. Met beide groepen toerde John overigens in het verleden. John O’Connor is de echte naam van Blek, die geboren en getogen is in Cork, Ierland. Hij vergaarde tot nu toe vooral bekendheid in Ierland en Duitsland met zijn band John Blek & The Rats. Van zijn band maakt ook de uiterst talentvolle Anna Mitchell deel uit, die onlangs haar schitterende tweede album uitbracht. Begin dit jaar werd John getroffen door een mysterieuze ziekte, die alle energie uit zijn lange lichaam zoog en waardoor hij nergens geen interesse meer in had. Het gevolg was dat hij enkele keren ter observatie opgenomen werd in het ziekenhuis. Zijn enige houvast daar was zijn akoestische gitaar, om zichzelf bezig te houden en zijn gedachtes onder woorden te brengen. Veelal betrekking hebbend op de onzekerheid waarin hij verkeerde. Hij legde ze zittend op zijn bed vast, deze liedjes bleken uiteindelijk zijn wondermiddel te zijn. De negen breekbare liedjes nam hij samen op met Brian Casey (piano, orgel, mellotron, harmonium en gitaar). Ze vormen chronologisch het moeilijke traject wat John begin dit jaar doorliep. De basis van de liedjes wordt gevormd door Johns fraaie zang en zijn excellente finger picking. Daar wordt alleen wat aan toegevoegd als de song erom vraagt. De prachtige teksten van de liedjes zijn terug te vinden op de handige uitklapbare hoes, ze vormen een grote meerwaarde. Catharsis Vol. 1 duurt slechts exact eenendertig minuten, maar alles klopt aan dit album. De vijver van singer-songwriters waarin gevist kan worden is groot, maar John Blek behoort wat mij betreft tot de allergrootsten, zowel letterlijk als figuurlijk. Catharsis, Vol. 1 voldoet volkomen aan mijn muzikale heilige drie-eenheid; bloedmooie zang, breekbare liedjes en poëtische teksten. Zeldzame klasse, tijdloos album.
Theo Volk
Releasedatum: 6 oktober 2017 Tonetoaster Records


Ralph de Jongh - LIVE


De hoesfoto vangt krachtig de essentie van de energie van een concert van Ralph de Jongh. De foto is niet genomen door een professioneel fotograaf, maar door fan en vriend Edwin Fabriek. Zo’n negen jaar geleden zag hij Ralph voor de eerste keer optreden, de tweede keer ongeveer tweeënhalf jaar geleden in een kerkje in Vledder.  En vanaf dat moment was hij bekeerd. Niet tot het geloof, maar tot de muziek van Ralph. Sindsdien bezoekt hij de optredens geregeld, dit jaar worden het er ongeveer veertig. Edwin is niet de enige trouwe fan, Ralph heeft er velen. Maar naast trouwe fans heeft hij ook muzikanten als goede vrienden, waaronder Joost Verbraak, met wie hij al in 1992 in de BLUEBAND speelde. Bekendheid kreeg Ralph in 1997 toen hij gekozen werd tot beste singer-songwriter en een deal van Warner-Basard kreeg aangeboden, welke hij echter beleefd weigerde. Kort erop leerde hij Arend Bouwmeester kennen bij Radio Noord-Holland, die hem meteen boekte voor de Beurs van Berlage, waarvoor hij concerten organiseerde. Maar ook met zijn andere bandleden heeft hij in de loop der jaren een speciale band opgebouwd. Zulke goede banden zorgen ervoor dat je voor elkaar door het vuur gaat, ook op het podium natuurlijk. Voor de live-opnames werd er hard gerepeteerd. Een aantal nummers zoals Waist Deep, Still a Fool en Shout Myself kregen een geheel nieuw jasje. Zo wilde Ralph dat de blazers in Waist Deep klonken zoals bij Otis Redding vroeger. Op Live geeft Ralph zijn begeleiders alle ruimte om te schitteren, regelmatig weet hij ze als bandleider ook nog eens aan te sporen. Hoogtepunten te over, vooral in de uptemponummers. Maar er zijn ook fraaie rustpunten te vinden als Let the Tears Surface, waarop hij alleen op gitaar wordt begeleid door Maarten Ouweneel. Geschreven in de open lucht op een dekentje in bijzijn van zijn geliefde Monique. Muisstil is het bij Misty Train, waarop hij begeleid wordt door de excellente violiste Ewa Pepper. Het zijn echter de blazers die vaak de show stelen. Ook mag de rol van drummer Arie Verhaar niet onderschat worden. LIVE is voor het merendeel opgenomen in Westerliefde in Amsterdam door Marc Hullegie. SBR (Slow Blues Roosendaal) werd opgenomen in Hotel Tongerlo, Roosendaal. De overige vijf nummers werden opgenomen in VANSLAG, Borger, door Rogier Hemmes. LIVE geeft een goed beeld van de veelzijdigheid van Ralph en zijn band. Het prachtige artwork is wederom verzorgd door Monique Anderson. Het wordt de hoogste tijd dat deze band te zien zal zijn op de allergrootste podia (Holland Blues Festival, Pinkpop), waar ze gegarandeerd ook de boel volledig plat zullen spelen.
Theo Volk
Releasedatum: 17 november 2017 Eigen beheer
CD-presentatieshows:
8-12 ROOSENDAAL: Hotel Tongerlo
9-12 AMSTERDAM: Club Dauphine
15-12 AMSTERDAM: Instore Concerto met Ewa Pepper aanvang 17.00 uur
16-12 BORGER: VANSLAG


Bear Valour - In October


In October werd daadwerkelijk in oktober in eigen beheer op de markt gebracht. 28 oktober was de cd-releaseshow van dit debuutalbum in een uitverkochte Bergsingelkerk in Rotterdam. Het album werd echter voorafgegaan door de EP Book of Eli uitgebracht onder de groepsnaam Book of Eli. De voornaam van de half Egyptische frontvrouw Aileigh Awad is afgeleid van de naam Eli. De groepsnaam bleek bij nader inzien toch niet zo handig omdat je bij het zoeken op internet dan vooral uitkomt bij de gelijknamige film. Vandaar de naamsverandering in Bear Valour, wat volharden in moed betekent. Aileigh vindt hem goed bij haar en de groep passen. Het was trouwens radiomaker Marco Geene die mij op het spoor bracht van Bear Valour. Zeer recent vertelde hij me dat deze groep een van de beste acts was, die hij ooit live in zijn programma Taste of Music te gast had. Deze opmerking maakte mij uiteraard nieuwsgierig en die nieuwsgierigheid wordt dubbel en dwars beloond. Reeds na het horen van opener Soaked, wat gezien kan worden als een spiegel van een lastige relatie, was ik verkocht. De stem van Aileigh en de gitaar in het begin voelden direct als een warm bad, dat gevoel werd alleen nog maar versterkt door de fabuleuze meerstemmige vocalen van de andere drie dames. Er is zonder uitzondering bij ieder nummer veel aandacht aan de arrangementen besteed, mede dankzij producers Floyd Atema en Tammo Kersbergen. Laatstgenoemde zorgt zelf regelmatig voor spannende bijdragen op drums en percussie. Het warme bed van instrumenten wordt verder gevormd door banjo, contrabas, toetsen, blazers en mandoline. Een van de hoogtepunten is The Garden, dat verrijkt wordt met excellent trombonespel van Kobi Arditi. Dit nummer gaat over het verlies van iets dat je nog wel heel dierbaar houdt, maar toch los moet laten. Over dierbaar gesproken, Shed My Skin behoort zeker ook tot de hoogtepunten, mede dankzij inventief contrabasspel van Eddie Kuijpers. Het artwork van het tekstboekje is bijzonder fraai. Maar genoeg geleuterd, ga liever direct kennismaken met dit wonderschone debuutalbum In October.  
Theo Volk
Releasedatum: 28 oktober 2017 Eigen Beheer



Fabrizio Cammarata - Of Shadows


In eigen land is Siciliaan Fabrizio Cammarata al jaren een gerespecteerd singer-songwriter. Zijn debuutalbum Rooms kwam uit in 2011 en sindsdien deelde hij reeds het podium met Patti Smith, Ben Harper, Iron & Wine, Emiliana Torrini en van de week nog met Carmen Consoli. Dat het wel snor zit met zijn talent, blijkt ook wel uit feit dat Of Shadows in Duitsland op het kwaliteitslabel Haldern Pop uitkomt, waar ook artiesten als Chris Pureka en The Slow Show onderdak vinden. Verrassend is dat Cammarata in het Engels zingt. Toch hoor je natuurlijk regelmatig zijn Italiaanse temperament terug, zoals in afsluiter Mi Vida. Naast liefdesliedjes vormt het veelvuldige reizen een thema in zijn songs. Zijn prettige stem vertoont bij uithalen in het hogere bereik enigszins gelijkenis met Phil Collins. Voorafgaand aan de release trok single en opener Long Shadows de nodige aandacht. Vanaf track vijf, Lorca’s Roses met zijn onderhuidse spanning vind ik het repertoire een stuk sterker dan de eerste vier nummers. Vooral Naked for You kent een spannende ritmische opbouw en behoort tot de fraaiste songs, die ik dit jaar hoorde. Overigens is het de enige song, waarop ik vooralsnog mijn tanden op stuk bijt om te doorgronden waar het over gaat. Naast de gitaar maakt hij op subtiele wijze gebruik van elektronica. Alleen in I Don’t Belang Here maakt hij gebruik van de piano. Producer van dienst was Dani Castelar (Paolo Nutini, Editors). Of Shadows kwam mede tot stand dank zij het Italiaanse ministerie van Cultuur en Toerisme. Zouden wij in Nederland een voorbeeld aan kunnen nemen, helaas wordt hier alles wegbezuinigd. Of Shadows wist mij al na enkele luisterbeurten te overtuigen.
Theo Volk
Releasedatum: 17 november 2017 800A Records



Samantha Fish - Belle of the West


De pas achtentwintigjarige blueszangeres en gitarist Samantha Fish is met Belle of the West toe aan haar vijfde album. Eerder dit jaar verscheen het coveralbum Chills & Fever, waar een gedeelte van haar fans schijnbaar niet op zat te wachten vanwege het gekozen repertoire. Op een bekend muziekforum werd nogal kritiek gespuid op Chills & Fever. Zelf vond ik het wel een fijn album en vond ik het van durf getuigen om out of the box te denken. Ook op de nieuwe schijf Belle of the West zoekt ze nieuwe uitdagingen. De focus ligt op de zang en de composities, geen scheurpartijen op elektrische gitaren, maar functioneel akoestisch gitaarspel. Acht van de liedjes schreef Fish zelf, ze vertellen het verhaal van een jonge vrouw opgegroeid in de Midwest. Ze is duidelijk gegroeid als songschrijfster maar ook als zangeres, zoals het fraaie Nearing Home van Lillie Mae bewijst. Ook het gitaarspel is regelmatig om je vingers bij af te likken, misschien is afsluiter Gone for Good wel het beste voorbeeld. De andere twee covers zijn de titeltrack, geschreven door Jimbo Mathus en het overbekende Poor Black Mattie van R.L. Burnside wat een zeer beklijvende vertolking krijgt. Absolute favoriet is voor mij Cowtown. Overigens hoorde ik direct bij de eerste tonen van de  fluit in opener American Dream dat het album, net als het succesvolle Wild Heart, geproduceerd is door Luther Dickinson. Na een paar luisterbeurten was ik al overtuigd, dit is haar fraaiste album tot nu toe.        
Theo Volk    
Releasedatum: 17 november 2017 Ruf Records

Karine Polwart with Pippa Murphy - A Pocket of Wind Resistance


Vanaf het begin volg ik al met grote belangstelling de carrière van Karine Polwart. Haar albums, die ze tot nu toe uitbracht, waren zonder uitzondering mooi. Mijn Johhny’s Garden collega Rein van den Berg rept in zijn recensie over haar laatste album Traces terecht over pure poëzie. Dat ze literair onderlegd is blijkt ook wel uit het feit dat ze essays publiceert. Karine is veelzijdig, want ze is ook nog spoken-word performer, verhalenverteller en niet in de laatste plaats ook nog theatermaker. En voor het theater maakte ze de succesvolle voorstelling A Pocket of Wind Resistance, ook de titel van haar nieuwste cd. Het was de aanleiding voor Folkradio UK om reeds haar nieuwe album te bewieroken en haar tot artiest van de maand te kiezen. Zelf omschrijft ze het werkstuk kort en bondig als “A little bit of music, a little bit of politics, a little bit of moss”. In haar sfeervolle folkliedjes vormen onder andere Donald Trump, Charles Darwin’s familieleven en de complexiteit van het moderne ouderschap thema’s. Ook komen haar kwaliteiten van spoken-word performer en  verhalenverteller goed van pas, want enkele van de tracks zijn gesproken. Maar gelukkig horen we toch vaker de prachtige stem van Karine met haar heerlijke Schotse accent. Het is te hopen dat de tussenpose naar een volgend album niet zo lang is, want A Pocket of Wind Resistance smaakt naar meer.
Theo Volk
Releasedatum: 17 november 2017 Hudson Records




Gun Outfit - Out of Range


“Drawing from mythologies both classical and postmodern, Out of Range builds a world in which Brueghel the Elder, St. Augustine, and the ancient goddess Cybele ride with John Ford, Samuel Beckett, and Wallace Stevens on a Orphic-Gnostic suicide drive towards the hallucinatory vanishing points of the Southwestern desert, debating the denouement of the decaying American dream.” is te lezen op de sticker die geplakt zit op de hoes van het vijfde album van Gun Outfit. Tegenwoordig heeft deze groep hun basis in downtown Los Angeles, voorheen leefden ze echter dichtbij het grote Olympic National Park in Washington en verbrachten er veel tijd door. Vandaar dat de natuur een grote inspiratiebron vormt. “I guess the reason it's such a big influence is that immensity and insignificance of the individual and our problems. It puts everything in context- it is the context.”, aldus zangeres Carrie Keith. Hun muziek is in de loop der jaren in een wat rustig vaarwater gekomen, Out of Range is hun meest gepolijste werkstuk tot nu toe en dat bevalt mij in ieder geval erg goed. Natuurlijk bepalen ook nu weer over het algemeen gitaren en eigen door Henry Barnes gemaakte instrumenten de songs. Dat we te maken hebben met eloquente artiesten blijkt al uit opener Ontological Intercourse met verwijzingen naar Orpheus. Soms zijn de verwijzingen naar literatuur en kunst heel subtiel, zoals in Landscape Painter, getuige de regel :
“What can you do with cobalt blue, Spilling out the sky?” 
Pas aan het eind, in de laatste strofe, blijkt dat deze regel verwijst naar de luchten in de schilderijen van Pieter Breughel de Oude : 
“I am just a genre painter,
In the plain air of a dream,
Brueghel is my cynosure,
May my brush be never clean”.
Overigens een fraaie song vooral door de samenzang. Strange Insistence behoort tot de meest aanstekelijke songs. Het intro Slow Realization is fraai, opvallend in deze song is het gebruik van de Springocaster lapslide. Echter het door Carrie gezongen Background Deal is door de schurende elektrische gitaar mijn favoriete track. De hoesfoto is trouwens in de jaren zeventig gemaakt door de opa van zanger Dylan Sharp. Het album heeft een aantal luisterbeurten nodig om onder de huid te kruipen, dus geduld is in deze een schone zaak. In februari zullen ze een drietal concerten geven in Nederland en België.    
Theo Volk
Releasedatum: 10 november 2017 Paradise of Bachelors
Gun Outfit live:
13-02 GENT (B) : De Nest
14-02 UTRECHT : Café Stathe

15-02 AMSTERDAM : OT301