Bakersongs - Words / In a Dream


Achter Bakersongs gaat de Utrechtse singer-songwriter Ruud Bakker schuil. Het album Words / In a Dream kan gezien worden als een dubbel-EP. Op Words is een bandgeluid te horen. Opener en eerste single Insomnia wordt door Ruud gezien als een van de meest bijzondere van de cd. Door samples probeert hij een wat “unheimische” sfeer te creëren. Het handelt over zijn periodes, dat hij slecht slaapt, al dan niet door veroorzaakt door het kersverse vaderschap. Veel van zijn teksten gaan over hemzelf en zijn directe omgeving. Soms hoor je in zijn liedjes Beatlesinvloeden, maar bijvoorbeeld Don’t Leave Me Hanging is een rocknummer. Variatie is troef, ook op In A dream, dat liedjes op akoestische basis bevat. Another Tuesday is bluegrass, waarbij de zang me aan Paul McCartney doet denken, evenals in Read Her Mind. Andere invloeden die doorklinken zijn James Taylor, Ryan Adams, The Band en Fionn Regan. Laatstgenoemde klinkt vooral door in een van de hoogtepunten, het ingetogen In a Dream, waarin de stem van Ruud net zo warm aanvoelt als die van Fionn Regan. Knap is dat de liedjes langzaam maar zeker onder de huid kruipen en dat door iedere keer een andere benadering en instrumentale invulling de liedjes lang zullen kunnen blijven boeien. Ieder liedje geeft hij iets opvallend mee, soms is dat bijvoorbeeld door middel van fluiten en een andere keer door bijvoorbeeld een fraai koortje. Wat Words / In a Dream extra knap maakt is, dat Ruud veel instrumenten zelf inspeelde, diverse gitaren, blaasinstrumenten, mellotron, mandoline en piano. Het album wordt voorgesteld aan het publiek aanstaande zondag in Venue, Utrecht.  
Theo Volk
Releasedatum: 23 februari 2018 King Forward Records

Wouter Dewit - Still (2017)


Een tijdje geleden hoorden we de pianist Wouter Dewit aan het werk in de bieb van Genk. Hij speelde drie stukken op piano, ter begeleiding van de boekvoorstelling van Aya Sabi.  Genoeg alvast om ons helemaal in te pakken met zijn muziek.  Ik heb dan ook meteen zijn album Still gekocht (uitgebracht op Zeal Records), en dat is beslist een pareltje. 'Gouden melancholie uit Maaseik', schreef De Morgen, en daar sluit ik me bij aan. Muzikale invloeden en raakpunten zijn grote namen uit het modern klassiek, neo-klassiek  en minimal music, zoals Wim Mertens (Soft Verdict), Philip Glass, Nils Frahm, Yann Tiersen, Johan Johansson, Michael Nyman, Jan Swerts, Ludovico Einaudi en Glauco Venier.  De muziek van Satie klinkt soms ook mooi door in het pianospel van Dewit.

In 2015 bracht Wouter Dewit al in eigen beheer de plaat Everything, You See uit. Dit album Still schreef hij in zijn huiskamer in Maaseik, midden tussen zijn kleine kinderen. Wouter Dewit maakt ook deel uit van de groep Illuminine samen met Kevin Imbrechts, en die speelt op zijn beurt dan weer mee bij Jan Swerts, zoals we onlangs nog zagen in De Muze in Heusden-Zolder.

Still lijkt wel de soundtrack van een film die nog verfilmd moet worden. Het is rustgevende muziek, waarbij ik onder de indruk raakte van zijn grote schoonheid, die een gevoel van weemoed en melancholie in zich draagt.  Wouter Dewit heeft naar verluidt een instinctieve manier van componeren. Op Still horen we enkel piano en strijkers, geen percussie noch zang. En dat mis je ook niet. De muziek beklijft en laat je verlangen naar alweer een volgende beluistering. En dat is uiteraard een zeer goed teken.

Wouter Dewit is met Still voor mij zeker een revelatie.

Wouter is begin maart te zien op Cross-Linx in De Doelen in Rotterdam en zaterdag 7 april in de Vondelkerk in Amsterdam.

Gastschrijver Marc Vos

Website: http://wouterdewit.be/


The Gloaming - Live at the NCH


Samen met Lankum en Stick in the Wheel behoort de supergroep The Gloaming tot de belangrijkste vernieuwers van de hedendaagse traditionele folk. Hun gelijknamige debuutalbum The Gloaming werd direct uiterst lovend ontvangen. De intrigerende hoes verbeeldt denkbeeldig de manier waarop deze muzikanten bruggen slaat met andere genres als kamermuziek, klassieke en experimentele muziek tot aan zelfs jazz. Op unieke wijze werden vooral bewerkingen van traditionals vertolkt en kreeg het album een volledig eigen signatuur. 2 werd twee jaar later uitgebracht en ligt in het verlengde van het debuut. Sinds hun debuut treden de heren op in de meest prestigieuze concertzalen over de hele wereld, uiteraard ook al enkele malen in Nederland. In Ierland behaalden ze eerste plaats in de charts en verkochten ze er reeds zeventien keer de National Concert Hall uit. De shows daar in 2017 waren in recordtijd uitverkocht. Wie Live at the NCH beluistert, hoort waarom. De songs komen live nog meer tot leven en worden vaak met nog meer passie gebracht. Men vertolkt op The Sailor’s Bonnet na, uitsluitend composities van 2 uit. Veelal worden de composities meer uitgesponnen, uitsmijter Fáinleog (Wanderer) duurt daardoor bijna drie keer zo lang als de studio-uitvoering. Overigens hoor je maar af en toe dat de opnames live zijn, aan het einde van de nummers hoor je heel kort de reactie van het publiek. Begin maart geven ze weer zeven uitverkochte shows in de National Concert Hall. Het is te hopen, dat ze snel naar Nederland komen voor concerten, tot die tijd zal ik het moeten doen met dit uitstekende live-album.          
Theo Volk
Releasedatum: 2 maart 2018 Real World Records / PIAS

Salt House - Undersong


De meeste doorgewinterde liefhebbers van folk zullen waarschijnlijk allang zelf of dankzij Folkradio UK het tweede album van Salt House, getiteld Undersong ontdekt hebben. Het tweede album van deze Schotse groep liet even op zich wachten, het debuut Lay Your Dark Low verscheen reeds in november 2013. Op dat album is een mix van vooral eigen werk en een paar traditionals te horen. Oorspronkelijk begonnen als kwartet en nu getransformeerd naar trio. Belangrijkste wijziging is dat zangeres Siobhan Miller vervangen is door Jenny Sturgeon. Beide fantastische zangeressen en beiden brachten al bijzonder fraaie soloalbums uit. Het schitterende debuutalbum van Siobhan Miller, Flight of Time, werd geheel ten onrechte door de Nederlandse pers genegeerd. Ook From the Skein van Jenny Sturgeon is van ongekende schoonheid. Op Undersong wordt door Ewan MacPherson, Lauren MacColl en Jenny Sturgeon een voorbeeldige mix van eigen werk en traditionals gebracht. Het album zal aan het eind van het jaar ongetwijfeld tot de mooiste releases in het folkgenre gerekend gaan worden. Absolute aanrader.     
Theo Volk
Releasedatum: 27 januari 2018 Eigen beheer

Matthews Southern Comfort - Like a Radio


Al meer dan vijftig jaar is Iain Matthews intussen actief in de muziekwereld. Het begon allemaal lang geleden halverwege de jaren zestig als leadzanger van de iconische folkgroep Fairport Convention. In 1969 stapte hij uit de groep en begon een succesvolle solocarrière en had direct een wereldhit met Joni Mitchells Woodstock. Naast albums onder zijn eigen naam bracht hij ook enkele onder de naam Matthews’ Southern Comfort uit. Zo’n zeventien jaar geleden bracht de liefde Iain naar Nederland en vestigde hij zich in het Limburgse Horst. Iain koos ervoor om zijn nieuwste album Like a Radio onder de groepsnaam Matthews Southern Comfort uit te brengen. Terecht als je het mij vraagt, want de inbreng van zijn Nederlandse begeleiders, de klasbakken Bart Jan Baartmans, Bart de Win en Eric Devries, is groot. Het eerste wat me bij beluistering direct opviel is dat Iain, ondanks dat hij de zeventig gepasseerd is, nog steeds erg goed bij stem is. In zijn teksten laat hij diverse malen zijn gedachten schijnen over de tijd, waarin we leven, zoals in The age of Isolation, mede gecomponeerd door Eric Devries. Ook Bart en Bart Jan leverden compositorische bijdragen. Vanaf opener The Thought Police worden de songs door zijn begeleiders fraai en subtiel ingekleurd. Leo Blokhuis refereerde reeds terecht aan soms de invloed van Crowded House in de samenzang (To Love). Het is een album, dat langzaam, maar heel zeker onder de huid kruipt. De luisteraar krijgt trouwens waar voor zijn geld, niet alleen een keurig verzorgd tekstboekje, maar is het ook ruim achtenzestig minuten genieten. Iain en begeleiders hebben een huzarenstukje afgeleverd.  
Theo Volk
Releasedatum: 23 februari 2018 MIG

Bruno Deneckere - I Remember the Day


In België is Bruno Deneckere een grote meneer met een imposante staat van dienst, zowel solo als in groepsverband. Zo maakte hij bijvoorbeeld nog niet zo lang geleden met The Infamous Roots Rielemans Family Orchestra het album Day of Time, wat mij betreft een van de mooiste rootsplaten van het lopende decennium. Van die groep maakt ook Nils De Caster deel uit. Samen maakten beide heren een paar jaar geleden nog het fraaie album Live. Het tot stand komen van het nieuwe album I Remember the Day was zeer moeizaam. Bruno wist niet goed hoe hij de songs zou gaan inkleuren, dan wel met een volledige band, zonder publiek, met publiek, met welk instrumentarium, totdat hij samen met Nils op een veredelde slaapkamer Second Kiss opnam. Dat voelde direct goed aan en besloot men voor deze sobere invulling te gaan. Vorig jaar had Bruno overigens nog ervaring met deze werkwijze opgedaan tijdens de opnames van het prachtige Stalemate Days met goede vriend Herman Temmerman, zij het wel in de begeleidende rol. Ondanks de sobere bezetting weten de heren zeer te overtuigen, mede dank zij de fraaie liedjes. Variatie genoeg, naast ballades (I Remember the Day, True Love), folkliedjes (Take My Hand), strijdliederen (Where Are the Smoky Bars) ook nog een aanstekelijk rock ‘n’ rollnummer als Rocking Right. Het album verschijnt op het kleine, onafhankelijke platenlabel Lie Records, dat vorige maand nog het uitstekende Happy Incomplete van Billy & Bloomfish uitbracht. Gelukkig brengt distributeur Sonic Rendezvous I Remember the Day uit op de Nederlandse markt. Vandaag, 17 februari, wordt het ten doop gehouden bij De Vieze Gasten in Gent.      
Theo Volk
Releasedatum: 23 februari 2018 Lie Records

Delvon Lamarr Organ Trio - Close but No Cigar


Het was vrouwlief en manager Amy Novo, die het Delvon Lamarr Organ Trio oprichtte. Haar man, toetsenist Delvon Lamarr, had tot dan toe jarenlang in diverse bands gespeeld, die allemaal weer na korte tijd ophielden te bestaan. Terwijl Amy op zoek was na de juiste muzikanten werkte Delvon in alle rust aan nieuwe composities. In 2015 vond Amy uiteindelijk de juiste muzikanten, Jimmy James op gitaar en David McGraw op drums. In 2016 bracht het vanuit Seattle opererende trio in eigen beheer hun debuutalbum Close but No Cigar uit. Titels als Little Booker T en Al Greenery verraden al dat je te maken met een old school benadering van muziek.  Hun muziek is dan ook diep geworteld in soul, jazz, rhythm & blues en rock ‘n’ roll. Op het album swingt het al als een tierelier, live zullen de composities ongetwijfeld nog meer uit de verf komen. Gelukkig onderkende het Colemine label de kwaliteiten van de cd en brengt het nu terecht alsnog wereldwijd uit. Liefhebbers van onder anderen Booker T and the M.G.’s zullen zich zeker geen buil vallen aan Close but No Cigar.  
Theo Volk
Releasedatum: 2 maart 2018 Colemine Records

Darling West - While I Was Asleep


Het afgelopen jaar brak het Noorse trio Darling West, bestaande uit Tor Egil en Mari Sandvær Kreken en Kjetil Steensnæs, door met hun tweede album Vinyl and a Heartache. Ze wisten er zelfs een Noorse grammy (Spellemmann award) mee in de wacht te slepen. Hun populariteit was ook meetbaar op Spotify, waarop ze intussen vele miljoenen keren beluisterd zijn. Hun muziek bleef ook niet onopgemerkt in Nederland, want 18 januari jongstleden waren ze te zien op Eurosonic. Daarnaast toerden ze met Sam Outlaw en Lucinda Williams en speelden op grote festivals als SXSW in Texas en Americanafest in Nashville. Het werd echter geen reden om op hun lauweren te gaan rusten want vrijdag verschijnt hun nieuwe album While I Was Asleep. Ook nu weer bevat het een gevarieerde mix van americana, country en folk, zij het dat de zang nog gedrevener is geworden. De liedjes liggen nog beter in het gehoor dan op de voorganger en blinkt hun samenzang andermaal uit. Bovendien zijn de opnames kristalhelder.
Theo Volk
Releasedatum: 16 februari 2018 Ja. Jansen Records / PIAS

Daniël Lohues - Vlier



Een muziekjaar is voor mij incompleet zonder een nieuw album van Daniël Lohues. Vlier is intussen zijn elfde soloalbum. Aanvankelijk stond de release gepland voor 9 februari, wellicht verschoven naar 2 maart vanwege de, met voor Nederland succesvolle, start van de Olympische Spelen. Zijn uitvoerige theatertoer startte al wel afgelopen woensdag. De bezoekers hiervan kunnen rekenen op een staalkaart van achttien geweldige, splinternieuwe liedjes. Deze keer toog Daniël voor de opnames naar de Exalto Studios in Haarlem en nodigde een paar bevriende gastmuzikanten uit; Bram Hakkens (drums), Reyer Zwart (bas) en Bernard Gepken (gitaren, banjo, mandoline en dobro). Zijn laatste album waarop hij voor de bandvorm koos was op D uit 2014. Veel van de liedjes zijn vanuit een droom ontstaan, zoals de reeds bekende opener Volle Maone. Op een album van Daniël ontbreekt nooit een liedje over een (verloren) liefde, Chantal is bijzonder fraai, ook eentje over de stoere Josephine en tevens het droevige Van Hier Tot Tokyo, waarop een heerlijk Doors orgeltje en idem gitaarspel te horen is. Uiteraard een liedje over reizen, Mar Ik Hur Hier. Ondanks sommige nadelen woont hij toch het liefste in Nederland. Het zeer aanstekelijke A28 gaat uiteraard over de bekende snelweg naar het Noorden. Zelfs een vriendelijke Drent als Lohues kan weleens boos worden, in het stevige Gao Weg spuugt hij zijn gal over iemand:

“Ik krieg stress van joe
Piene in de pénze
Loop mar snel eben deur
Wat be’j ja ’n mal ménse”


Religie komt om de hoek kijken in één van de vele hoogtepunten, De Ogen van Maria. Als het Daniël even teveel wordt dan trekt hij zich terug in zijn Ondergrondse Hutte, een liedje met een refrein wat je niet gauw meer loslaat. Veel songs kwamen in een losse jamsfeer tot stand, schoolvoorbeeld daarvan is afsluiter Op de Prairie, waarin men volledig losgaat. Tot mijn grote favorieten behoort het ingetogen ’t Stöf, wat gaat over de ongemakken, die schrale oostenwind kan veroorzaken. Aan het begin en eind zijn Russische radiofragmenten te horen. Al met al heeft Daniël met Vlier, zowel tekstueel als muzikaal een gevarieerde schijf afgeleverd en kan wat mij betreft tot zijn allerbeste werk gerekend worden, oftewel Ericana van de bovenste plank. Het album is trouwens reeds gesigneerd te bestellen op zijn website.    
  
Theo Volk

Releasedatum: 2 maart 2018 Ericana Recordings

Website: http://www.lohues.nl/

Jay-Roon & The Loose Ends - Home to Many a Creature


Onder de naam Jay-Roon & The Loose Ends startte Jeroen Mesker, frontman van Maison du Malheur, dit nieuwe muzikale project. Na zes jaar lang toeren en drie studioalbums had hij de behoefte om even een rustpauze van de band in te lassen en op zoek te gaan naar nieuwe muzikale ideeën en invalshoeken. Om inspiratie op te doen trok Jay-Roon naar New Orleans waar hij een paar weken onderdak vond in de wijk Musicians' Village in de Upper Ninth Ward. Tijdens zijn omzwervingen kwam hij in aanraking met de intense muzikale straatcultuur van de stad en zag hij lokale artiesten zoals Walter “Wolfman” Washington, Leyla McCalla en King James & The Special Men aan het werk. Beïnvloed door de traditionele rythm en blues, aangewakkerd door de exotische hartslag van “The Big Easy” keerde Jay-Roon terug om aan nieuw materiaal te werken. In de voorlopers van de Catalaanse Pyreneeën vond Jay-Roon een residentie in een verbouwde cementfabriek waar de demo's van het nieuwe album geproduceerd werden. Niet lang daarna werd de band The Loose Ends gevormd met Mischa Porte (Luwten) op drums, Donné La Fontaine (T99) op contrabas en Sander Borst (Lead Beater) op electrisch gitaar.Op zijn tiende studioalbum Home To Many A Creature doet Jeroen Mesker onder de naam Jay-Roon zijn reputatie als songwriter alle eer aan. Bijgestaan door The Loose Ends en een hele rits opvallende gastmuzikanten levert hij een sfeervolle, swingende, soms zelfs intieme rootsplaat af en creëert hij tegelijkertijd een nieuw onderkomen voor zijn eigenzinnige en herkenbare stijl.

Theo Volk

Releasedatum: 23 februari 2018 Munich Records

Jay-Roon & The Loose Ends live:
09-03 DEN HAAG: Zwarte Ruiter
22-03 HAARLEM: Patronaat
08-04 VENLO: Down by the River
08-04 ARNHEM: Luxor Live
21-04 Irrational Library H’lem, Rec Store Day
05-05 VLISSINGEN: Bevrijdingsfestival Zeeland
24-08 DEN HAAG: Wild Rooster Festival
16-12 AMEN: Café De Amer